Πολλές φορές ακούμε ή χρησιμοποιούμε την δικαιολoγία ότι αφού δεν κάνω κάτι όσο συχνά «πρέπει», δεν θα το κάνω καθόλου, γιατί δεν έχει νοήμα. Άρα ή θα κάνω 3 φορες την εβδομάδα πρακτική ή καθόλου. Περιμένουμε τις ιδανικές συνθήκες ώστε να καταφέρουμε να δεσμευτούμε ότι θα κάνουμε κάτι για τον εαυτό μας, Όμως οι συνθήκες δεν έρχονται· κυρίως δημιουργούνται.

Η εμπειρία μου, μου έδειξε οτι ακόμα και μια φόρα την εβδομάδα yoga κάνει διαφορά, σε κρατάει σε επαφή και σε εξελίσσει, ακόμα και αν γίνεται με πιο αργό ρυθμό. Είναι αυτή η ημέρα και ώρα που αφιερώνεις στον εαυτό σου: όσο πιο πιστή μένεις σε αυτή την δέσμευση, τόσο περισσότερο χώρο δημιουργείς για εσένα και αρχίζεις να βλέπεις τα οφέλη.

Ο χώρος για εμάς, για την αυτοφροντίδα, δημιουργείται από εμάς και κάποιες φορές μας είναι πολύ δύσκολο να θέσουμε ως πραγματική προτεραιότητα να βρούμε χρόνο μέσα στην εβδομάδα για κάτι που μας θρέφει. Στην αρχή, ίσως μας ξεβολεύει, αλλά σιγά-σιγά γίνεται συνήθεια και μάλιστα ιερή το να κρατάς αυτον τον χώρο για τον εαυτό σου. Είναι ο ιερός χώρος που συναντάς εσένα, που σε νιώθεις, που αναπνέεις, που οι σκέψεις δεν τρέχουν τόσο γρήγορα και που σε ανατροφοδοτεί.

Το νόημα δεν βρίσκεται στην συχνότητα, αλλά στο ότι επιλέγεις να κάνεις μια παύση σε όλα όσα συμβαίνουν παράλληλα και να αφιερώσεις χρόνο σε μια πρακτική, η οποία σε συνδέει με τον εαυτό σου, βάζει σε κίνηση το σώμα σου, σε καθοδηγεί σε συνειδητή αναπνοή και παράλληλα σε φέρνει σε επαφή με μια κοινότητα ανθρώπων.