Πολλές φορές ακούμε ή χρησιμοποιούμε την δικαιολoγία ότι αφού δεν κάνω κάτι όσο συχνά «πρέπει», δεν θα το κάνω καθόλου, γιατί δεν έχει νοήμα. Άρα ή θα κάνω 3 φορες την εβδομάδα πρακτική ή καθόλου. Περιμένουμε τις ιδανικές συνθήκες ώστε να καταφέρουμε να δεσμευτούμε ότι θα κάνουμε κάτι για τον εαυτό μας, Όμως οι συνθήκες δεν έρχονται· κυρίως δημιουργούνται.

Η εμπειρία μου, μου έδειξε οτι ακόμα και μια φόρα την εβδομάδα yoga κάνει διαφορά, σε κρατάει σε επαφή και σε εξελίσσει, ακόμα και αν γίνεται με πιο αργό ρυθμό. Είναι αυτή η ημέρα και ώρα που αφιερώνεις στον εαυτό σου: όσο πιο πιστή μένεις σε αυτή την δέσμευση, τόσο περισσότερο χώρο δημιουργείς για εσένα και αρχίζεις να βλέπεις τα οφέλη.

Ο χώρος για εμάς, για την αυτοφροντίδα, δημιουργείται από εμάς και κάποιες φορές μας είναι πολύ δύσκολο να θέσουμε ως πραγματική προτεραιότητα να βρούμε χρόνο μέσα στην εβδομάδα για κάτι που μας θρέφει. Στην αρχή, ίσως μας ξεβολεύει, αλλά σιγά-σιγά γίνεται συνήθεια και μάλιστα ιερή το να κρατάς αυτον τον χώρο για τον εαυτό σου. Είναι ο ιερός χώρος που συναντάς εσένα, που σε νιώθεις, που αναπνέεις, που οι σκέψεις δεν τρέχουν τόσο γρήγορα και που σε ανατροφοδοτεί.

Το νόημα δεν βρίσκεται στην συχνότητα, αλλά στο ότι επιλέγεις να κάνεις μια παύση σε όλα όσα συμβαίνουν παράλληλα και να αφιερώσεις χρόνο σε μια πρακτική, η οποία σε συνδέει με τον εαυτό σου, βάζει σε κίνηση το σώμα σου, σε καθοδηγεί σε συνειδητή αναπνοή και παράλληλα σε φέρνει σε επαφή με μια κοινότητα ανθρώπων.

Τίθεται συχνά το ερώτημα για το ποια είναι η κατάλληλη ώρα για να κάνεις yoga. Η κατάλληλη ώρα είναι αυτή που ξετυλίγεις το στρώμα και ξεκινάς να αναπνέεις συνειδητά.

Κάθε ώρα της ημέρας σου προσφέρει κάτι διαφορετικό, ωστόσο κάποιοι επιμένουν οτι η καλύτερη ώρα για πρακτική είναι νωρίς το πρωί. Η ουσία βρίσκεται στο να ανακαλύψεις τι δουλεύει για εσένα. Η πρωινή πρακτική σε προετοιμάζει για την ημέρα, ξεκινάς πιο ήρεμα, πιο ευδιάθετα, το σώμα έχει κινηθεί και έχεις αρχίσει την ημέρα σου αφιερώνοντας χρόνο στον εαυτό σου. Η απογευματινή πρακτική σε αποφορτίζει, σε βοηθαέι να αποβάλεις το στρες της ημέρας και να προετοιμαστείς για την βραδινή ξεκούραση. Κάθε ώρα της ημέρας προσφέρει τα δικά της οφέλη, οπότε αποφασίζεις με γνώμονα τον δικό σου τρόπο ζωής και το βιολογικό σου ρολόι.

Για εμένα, η ώρα της πρακτικής δεν παραμένει σταθερή: για χρόνια θεωρούσα οτι θα προτιμώ παντά την απογευματινή/βραδινή πρακτική. Ξαφνικά, όμως, φέτος μπήκε ο χειμώνας και αναζητώ πρωινές πρακτικές που ζεσταίνουν το σώμα και σε προετοιμάζουν για την ημέρα που έρχεται. Ίσως έτσι η ημέρα να μου φαίνεται μεγαλύτερη και ο κόσμος λίγο πιο όμορφος…

Ένα από τα αγαπημένα και ιδιαίτερα θέματα της Forrest Yoga είνα το “struggle-free” και αν αναλογιστούμε πόσο παλεύουμε στην καθημερινότητα τότε θα καταλάβουμε πόσο ανάγκη έχουμε να το θέτουμε ως πρόθεση στην πρακτική μας.

Σε τι κατάσταση είναι το σώμα σου και το μυαλό σου όταν βρίσκεσαι σε μια στάση; Σε κατάσταση πάλης, αγώνα και υπεροπροσπάθειας να την κάνεις τέλεια, να την κάνεις όπως “πρέπει”, όπως έχεις δει στο instagram; Μπορείς να αναπνεύσεις και να εξερευνήσεις το πώς αισθάνεσαι; Κάποιες μέρες η πρακτική ρέει, οι στάσεις φαίνονται εύκολες, κάποιες άλλες όμως, τα πράγματα δυσκολεύουν και εκεί αρχίζει η πάλη και η πάλη δημιουργεί αντίσταση και η σύνδεση με την αναπνοή χάνεται και η όλη η εστίαση μεταφέρεται στις σκέψεις και στην “δυσκολία”.

Τι αλλάζει θέτοντας μια πρόθεση struggle-free;

Αλλάζουν οι στάσεις; Όχι, αλλάζει η οπτική. Και μόνο αναγνωρίζοντας το ότι βρίσκεσαι σε κατάσταση πάλης είναι η αρχή, το μεγάλο βήμα για να συνδεθείς με την ευκολία. Το επόμενο βήμα είναι να αναρωτηθείς τι μπορείς να κάνεις για αυτό, ίσως μπορείς να συνδεθείς περισσότερο με την αναπνοή, να φέρεις την επίγνωση στο πώς νιώθεις και όχι στο αποτέλεσμα της στάσης, να μειώσεις τις προσδοκίες σου, κάθε φορά η απάντηση μπορεί να είναι διαφορετική. Κάποιες φορές και μόνο η αναγνώριση οτι η τωρινή κατάσταση δεν θα κρατήσει για πάντα, αρκεί!

Συχνά για να αποφύγουμε την εσωτερική πάλη, την μάχη με την στάση ή/και τα συναισθήματα που αναδύονται, παραιτούμαστε, αρνούμαστε να συμμετέχουμε, μουδιάζουμε ή προσποιούμαστε οτι δεν μας νοιάζει, στην ουσία κόβουμε την σύνδεση, ναι μεν δεν παλεύουμε, αλλά έχουμε αποκοπεί από το συναίσθημά μας, το σώμα μας ή και από τον ίδιο μας τον εαυτό.

Η Ισορροπία

Η ισορροπία μεταξύ της παραίτησης και του να παραμείνεις παρούσα/παρών σε μια στάση ή και σε μια ολόκληρη πρακτική αποτελεί μια πρόκληση, για κάποιους πιο συχνή και για κάποιους άλλους πιο σπάνια, αλλά παραμένει ένα από τα εργαλεία που μας προσφέρει η Forrest Yoga, εξασκώντας το πάνω στο yoga mat, θα έρθει ίσως η στιγμή που θα το μεταφέρεις και εκτός mat.

Retreat σημαίνει αποσύρομαι.
Yoga Retreat για εμένα είναι ένας τρόπος να αποσυρθείς προς τα μέσα, προς τον εαυτό σου.
Να απομακρυνθείς για λίγο από όσα σε συνδέουν με το «έξω» και να κάνεις όσα σε συνδέουν με το «μέσα».
Ο τρόπος που το επιτυγχάνεις αυτό σε ένα yoga retreat είναι μέσα από την πρακρική της yoga αλλά και μέσα από την επαφή με την υπόλοιπη ομάδα.

Ένα Yoga Retreat λοιπόν δεν είναι μια εκδρομή στην οποιά παρεπιμποντως κάνεις yoga.

Ένα όμορφο περιβάλλον, συγκεκριμένα μέσα στην φύση, στην ουσία βοηθούν στον απότερο σκοπό του να συνδεθείς με τον εαυτό σου.

Συνηθίζουμε να ζητάμε τρόπους εκτόνωσης και σπανίως ηρεμίας, παρόλο που τις περισσότερες φορές αυτό χρειαζόμαστε πραγματικά
είναι το δεύτερο.

Μετά από ένα Yoga Retreat συνήθως φεύγεις πιο ήρεμος, πολλοί αισθάνονται οτι έχουν λείψει πολλές περισσότερες
ημέρες από όσες έχουν πραγματικά λείψει, κάποιες φόρες έχεις ανακαλύψει κάτι για τον εαυτό σου,
κάποιες άλλες σε πλυμμηρίζει ένα αίσθημα ευγνωμοσύνης και κάποιες άλλες νιώθεις το μυαλό πιο ήσυχο.

Με δύο λόγια παίρνεις αυτό που έχεις κάθε φορά ανάγκη.
Πώς;
Αφιερώνοντας λίγες μέρες στον εαυτό σου κάνοντας πρακτική (yoga) η οποία πρωτίστως μας προσφέρει την επιστροφή στο παρόν και στο σώμα μας.